Pokazywanie postów oznaczonych etykietą covey. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą covey. Pokaż wszystkie posty

sobota, 3 kwietnia 2010

Istota przywództwa


Przeczytałem w Gazecie Wyborczej wywiad Vadima Makarenki z Brianem Baconem, założycielem Oxford Leadership Academy http://wyborcza.biz/biznes/1,101716,7672519,Zacznij_zmiane_od_czlowieka_w_lustrze.html?as=1&startsz=x) . Zrobił na mnie ogromne wrażenie, ponieważ Bacon zdefiniował przywództwo w biznesie w sposób, który jest bardzo bliski mojemu rozumieniu tego pojęcia. Nie chciałbym tutaj streszczać artykułu, który jest dostępny pod powyższym linkiem; chciałbym tylko krótko skomentować te elementy, które uważam za najcenniejsze. Bacon podkreśla, że przywództwo "polega na na budowaniu więzi międzyludzkich -z załogą, z klientami, z całym środowiskiem. Więzi buduje się przede wszystkim przez rozmowę". Takie więzi można budować, jeżeli traktuje się współpracowników podmiotowo, jako partnerów w realizacji wspólnych celów. Wyrażanie zainteresowania lidera potrzebami, oczekiwaniami i ambicjami pracowników nie może być tylko kolejną techniką motywacyjną, na granicy manipulacji. Musi być autentyczne - prawdziwy przywódca szanuje i lubi ludzi! Oczywiście, nie zawsze można spełnić wszystkich ich oczekiwań, ale kompromisy poprzedzone rzeczywistą empatią spotkają się zawsze ze zrozumieniem i zaufaniem.


Pamiętam, jak kilka lat temu z zapartym tchem czytałem książkę Stephena Coveya "The 8th. Habit". Poznałem wtedy po raz pierwszy zasadę 4 inteligencji, które każdy z nas musi budować, aby osiągnąć pełnię człowieczeństwa. Są to inteligencje: mentalna (IQ), emocjonalna (EQ), fizyczna (PQ) i duchowa SQ). Po ogromnym zainteresowaniu szkoleniami i literaturą poświęconą pierwszym 3 rodzajom inteligencji, coraz więcej liderów poszukuje sposobów rozwijania inteligencji duchowej. Nie musi ona być skojarzona z religijnością. "Duchowość oznacza wzrost, osobiste spełnienie i stawanie się osobą w prawdziwym znaczeniu tego słowa" (Dermot Tradget). SQ wzrasta i rozkwita w kontekście wspólnotowym i społecznym. Dlaczego o tym piszę w kontekście przywództwa? Bo lider powinien sam rozwijać wszystkie inteligencje oraz ułatwiać i wykazywać zrozumienie dla takich dążeń swoich pracowników.


Jak wyrazić zainteresowanie tą sferą, nie przekraczając w sposób nieuprawniony granicy prywatności pracowników? Zacznij od prostych pytań podczas nieformalnych spotkań z pracownikiem: "Jak minął weekend? Co będziesz robić podczas wakacji? W jakim wieku masz dzieci? Do jakiej szkoły chodzą? Jakie są Twoje zainteresowania pozazawodowe? Co jest dla Ciebie ważne poza pracą?" I pamiętaj odpowiedzi. Te pozornie proste pytania pozwalają odkryć "inną twarz" współpracownika. Opowiedz o sobie. Znajdź wspólne wartości. Zobaczysz jak niektórzy z zaufaniem się otworzą. Bądź dyskretny. Ale, równie dobrze możesz tego nie robić, aby być przywódcą. Na pewno jeszcze wrócę do tego tematu.




czwartek, 18 marca 2010

Krótko mówiąc...



    Obecnie, w świecie internetu i wszechobecnych mediów, jesteśmy bombardowani milionami informacji. Przychodzą do nas różni handlowcy i próbują oczarować dogłębną znajomością swoich produktów i usług. Im bardziej "argumentują", tym bardziej bywamy podejrzliwi i nieufni. Dochodzę do wniosku, że sztuka syntetycznego i lapidarnego ujmowania rzeczy staje się dzisiaj jednym z najbardziej skutecznych sposobów wywierania wpływu. Oto 2 przykłady:


  1. "elevator speech" - wyobraź sobie, że w dużym biurowcu jedziesz windą i spotykasz dawnego kolegę ze studiów, który, jak się okazuje, jest teraz prezesem firmy, która mogłaby być Twoim kluczowym Klientem. Jak odpowiesz na jego pytanie "Czym się teraz zajmujesz?". Masz tylko kilkanaście sekund na błyskotliwą odpowiedź, która daje szansę… Aby przygotować taką sentencję "na zapas", trzeba wielu godzin dyskusji wewnątrz własnej firmy. Wiem to na własnym przykładzie.

  2. Celna perswazja - wystarczy wskazać jedną lub dwie kluczowe korzyści dla osoby, którą chcemy przekonać do naszego pomysłu, aby uzyskać akceptację. Nie liczba argumentów, ale ich jakość decyduje o sukcesie. Ale tylko wtedy sformułujemy właściwy komunikat, gdy wcześniej wykażemy empatię dla rozmówcy poprzez zadawanie adekwatnych pytań i aktywne słuchanie. Stephen Covey ujął to w swojej zasadzie "seek first to understand, then to be understood" ("7 habits of highly effective people")

  3. Życzę powodzenia w dziedzinie "czynienia długich historii krótkimi" :))